Reisverhalen

B's Adventures in Frankrijk VIII

Net aangekomen op camping Martiniere. Het is hier een heerlijke 20 graden. We gaan zi t restaurant opzoeken. De reis is goed verlopen, we hebben de directe route gekozen, dwars door de Verdon. Een prachtig gebied met veel uitzichten. Onze Frenschie (voorheen k*tfransoosch) heeft zich aardig gehouden. Op de colls weet ie t verbruik onder de 1 op 3 te houden. Hij kreeg onderweg ook nog even ander dorst, maar wie zou dat niet hebben op zo'n coll. Bovendien gaat alles lekken als er een koelslang losspringt. En dan zouden jullie ook zeggen dat je niet verder wilt... dus.

Na slechts 3 kwartier op de rand van een weggetje op de oh zo mooie maar stijle col, had ondergetekende de slang proffessioneel gerepareerd. Agnes heeft liefdevol onze hele voorraad mineraal water aan Frenschie opgevoerd en toen konden we verder rijden. De rest van de weg konden we rustig doorrijden. We hebben alleen nog 38 keer gestopt om koelvloeistof bij te voeren en de wielen te controleren. Tenslotte laat Pim weten van sinterklaas een nieuwe boterham te vragen. Hij is op die van vorig jaar uitgekeken.

Het restaurantje hier is goed! Dr staat niet veel op de kaart, maar wat r staat kunnen ze ook maken: ondernemerschap is niet moeilijk... rooie wij hadden ze ook: een glas, een kwartliter, een fles en Pinot Noire. Noblesse oblige en wie heeft nu veel keus nodig, als de juiste er al staat. Vanochtend een mooie tocht naar Grenoble gemaakt. We hebben Bram in ere hersteld en hadden dan ook geen enkel probleem. Citroen was niet open, maar dinsdag om 8uur kunnen we terecht. We hebben maar afgezien van de lokale beunhaas. Ondertussen heeft Frenschie wel weer anderhalve liter water geslobberd... we zijn er niet gerust op.

Vandaag dus een saaie dag. Heerlijk niks doen en een boek lezen. Wel hebben we de hele dag rond een boompje geschoven om een beetje in de schaduw te blijven. Vorige week nog een goed familie gesprek gehad. Huwelijk en monochamie stonden op t programma. Wij, A&A kiezen daarvoor (voor beide dus) en we koesteren ons in de gedachte ooit oude mensjes te zijn, die hun leven samen hebben doorgebracht. Dat je heel veel meemaakt en dat dan samen doet. En ooit heb je daar dan samen je herinneringen van. Rick: maar jullie hebben toch al vanalles meegemaakt? Hoezoo? Nou, pech in Duitsland, pech in Nederland, pech in Frankrijk....

Afsluitend overweeg ik mijn erfenis in zn geheel aan Eline te doen.

Geschreven door Andries Bijmold