Reisverhalen

B's Adventures in Frankrijk I

Vanaf vandaag het vervolg op 'Bijmold op safari'. De trip begint vroeg dit jaar; in verband met onze gezondheid rijden we niet 's avonds weg maar 's ochtends. Dit jaar geen nachtelijke avonturen. De mailing list is groot en groeiend. Das leuk, maar niet erg praktisch. Daarom worden de berichtjes gepubliceerd op www.marjoleinnschuring.nl en dan door klikken naar reisverhalen.

Het zal ons niet weer overkomen. In februari hebben we besloten dat de laatste todo's van de auto voor de vakantie te laten doen. Het was nogal wat met olie lekkage en een rottende uitlaat, maar what de hee, dan is het ook weer voor lange tijd goed. Jammer natuurlijk dat t helemaal niet wou lukken. Het resultaat: 3 weken geen auto en een rekening van 3k. Gelukkig hebben ze zoveel open gehad en daarom preventief vervangen dat er niets meer mis kan gaan eigenlijk.

Naja, niet met de motor dan, want een weekje later... in een Belgische tunnel. Onderweg uit London naar huis. Kan natuurlijk best het vliegwiel van de motor rammelen. Waarom niet? We hadden nog nooit pech gehad in Belgie. Een aardige brabander heeft vervolgens op verzoek van de SOS alarmcentrale ons naar huis gejakkerd. Da was echt jakkeren, want ondanks dat mn olijke prut fransoos erbij op stond reden we zelden langzamer dan 130. Resultaat 2 weken geen auto en bijna 2k kosten Gelijk is natuurlijk alles wat aan onderhoud gepleegt moet worden gedaan: nooit meer koppelingsproblemen.

Lekker idee hoor dat er met de auto niets mis kan gaan. Das dubbel en dwars getekkeld. Wees maar niet bang. En met de caravan hadden we ook geluk, want de lekke band hadden we thuis al. Het is echt verbazingwekkend hoe ut loopt. Alles wat er kan gebeuren kan gebeurd ook, alleen nu al thuis. Dat scheelt enorm, want onderweg wil je dit niet. Oh en natuurlijk niet beknibbelen, dus gelijk maar nieuwe banden. Better safe than sorry.

Interview met mn reisgenoot Hoi Agnes lekker op vakantie? - ja hoor bij ons kan de vakantie nooit mis; wat r ook gebeurd, wij hebben t naar ons zin. En Agnes we lezen net t prachtige verhaal, dat jullie er alles aan hebben gedaan om niet weer pech te krijgen? - ja joh, alles! Er kan nu niets mis gaan: we hebben... Ja Agnes we hebben het gelezen... maar Agnes, waarom spelen je kinderen dan nu in de berm naast een autoroute? -Zeikerd! Ga maar iemand anders interviewen!

Na het fiasco met t interview had ik even geen zin. Maar nu even t restant van t verhaal. We zijn inmiddels van de weg geplukt door knabbel en babbel. Nadat we de ANWB gebeld hadden bleken ze niets voor ons te kunnen doen. Langs de snelweg in la douce k** franse moet je bellen met 112 of naar de paal lopen. Ik koos voor ut laatste want hoewel t een flink end lopen was in de brandende zon, kreeg ik t zuidfrans benauwd bij ut idee een fransoosch uit te moeten leggen waar we waren.

Brandende zon? Natuurlij, jullie weten toch dat wij altijd geluk hebben? Vlak voor we peg kregen klaarde nut op. Alle stortbuien en hagelstenen ten spijt.

Ik denk als ik op de knop van die paal indruk (ja pasop normaal blijf ik echt van palen af); als ik op die knop druk dan weten ze direct waar ik zit. Nou binnen 2 minuten was ur iemand. (Dawasvast geen fransoosch) jawel een frenschie en een echte ouderwetsche ook nog, zonder engels spreeks... Die zei je moet van den autoroet af. Dus ik met t ding weer aan ut rijden... t stonk enorm naar rubbert maar dat mocht de pret niet drukken. Ik denk nu gaat ie ut doen! Maar hij doet niet veel; hij kijkt, bromt en telefoneert. Daarna vraagt hij ons in rudimentair engels om een uurtje te wachten. We ... wachten en sms'en.

De frensch is niet van plan te w88. Das aardig de Dutch ook niet, maar hebben we un keuze? Kort daarop komt knabbel aangereden. In un echte depaanaasje wagen. In gedachten zie ik mn paarse monster weer afgevoerd worden. Knabbel is lekker druk en echt frensch, zelf t rudimentaire engels is dr niet bij. Knabbel kijkt brombt en telefoneert.... inmiddels heb ik de schade zelf van dichtbij bekeken en de schade bekeken. Knabbel legt in vloeiend frensch uit dat we een halfuurtje moeten wachten....

Babbel arriveert hij zal t wiel even maken. Maar Knabbel begint te brommen en legt de bouten naast elkaar... ze zijn te dik en passen niet. Nom de dieu zegt Knabbel en Babbel verdwijnt weer in sn brommobiel. Inmiddels is t 6 uur geweest en de eerste reactie komt binnen: 'tweede jeugd is prima, maar een wheely met je caravan, da hoort nie, die moet op twee wielen.' Ja sht of ik dat niet weet. We waren al 2x gestopt omdat we 'iets hoorden'. Agnes reed al 'voorzichtig', maar dat voorkwam niet dat t wiel er afliep. Gewoon niet goed vastgemaakt... ik voel een capslock momentje aankomen: SHT ENORM K*T DING STOMME **KEL. En ik heb t zelf gedaan....

Ik ben even inspiratieloos. Jullie zullen inmiddels bvermoeden, dat we met de schrik zijn weggekomen. Agnes kan iedereen die dat wil inmiddels uitleggen hoe je een caravan met honderd kilometer per uur op een wiel veilig parkeert. We zijn op een kokaal campingkje aangekomen, en hebben zelf gekookt. Morgen verder.

En ik dacht nog, zal ik dit jaar wel iets te schrijven hebben?

Weltrusten An3s

Geschreven door Andries Bijmold